Korzystanie z Biblioteki szablonów i Edytora układu
Z tego artykułu dowiesz się, jakie gotowe szablony ofert zawiera Biblioteka szablonów (Klasyczny pionowy jasny oraz pięć projektów cateringowych), jak przejąć szablon i dopasować go w Edytorze układu do swojego wyglądu — czcionka, kolory, logo, strony, obrazy, teksty dowolne i grupy towarowe, a do tego formatowanie pojedynczych słów, gradienty, obramowanie i zaokrąglenie, obrót, krycie, efekty obrazu, nakładka nad tłem strony, style kolumn z linią kropkowaną w tabeli pozycji oraz tabela swobodna, wszystko z podglądem na żywo. Dowiesz się też, co po przejęciu z Twojego szablonu Word jest teraz przenoszone (nagłówek od strony 2, kształty i linie, rzędy obrazów, tabele, tabela usług opcjonalnych), jak na elemencie wybrać między Tylko strona 1, Wszystkie strony i Od strony 2, jak samodzielnie ułożyć tabelę swobodną wiersz po wierszu, jak przesuwać i usuwać bloki w przepływie tekstu oraz jak zdjąć wszystkie linie z tabeli, jak cofać zmiany przyciskami Cofnij i Ponów oraz jak przebiega kontrola na ostatnim dokumencie przed przejściem na nowy silnik.
Zamiast budować i wgrywać własny plik Word, możesz zaprojektować wygląd swoich ofert, faktur i dowodów dostawy bezpośrednio w przeglądarce: zaczynasz od gotowego szablonu z Biblioteki szablonów i dopasowujesz go w Edytorze układu do swojego brandingu — czcionka, kolory, logo, strony, obrazy, teksty dowolne i to, które grupy towarowe pojawiają się gdzie.
W filmie zobaczysz, jak zbudować układ oferty na podstawie szablonu, wstawić teksty, obrazy i tabele kategorii z sumami częściowymi oraz sprawdzić wynik w podglądzie wydruku.
Poszczególne kroki znajdziesz poniżej również w formie tekstu.
Warto wiedzieć: W nowych workspace’ach Edytor układu jest jedyną drogą: nie ma już wgrywania plików Word, a standardowe układy to standardowy układ Univents — dotychczasowy standardowy szablon Word odtworzony 1:1 — i powstają tylko w języku Twojego workspace. Katalog zawiera wszystkie sześć projektów (Klasyczny plus pięć projektów cateringowych) dla oferty, faktury, dowodu dostawy i noty kredytowej. Filtrem nad listą pokażesz tylko jeden rodzaj dokumentu. Istniejące workspace’y zachowują swoje szablony Word.
Przejmowanie szablonu i otwieranie edytora
- Otwórz Ustawienia > Szablony i wybierz chip filtra Szablon układu.
- W sekcji Biblioteka szablonów zobaczysz wszystkie dostępne szablony wraz z miniaturą — klasyczny list firmowy w orientacji pionowej oraz pięć projektów cateringowych (patrz następna sekcja).
- Przy wybranym szablonie kliknij Użyj szablonu.
- Univents tworzy w Twoim workspace własną kopię tego szablonu — oryginał w bibliotece pozostaje niezmieniony i możesz go w każdej chwili użyć ponownie — i otwiera kopię od razu w Edytorze układu.
Nowa kopia nie jest jeszcze przypisana do żadnego dokumentu i nie staje się automatycznie standardem. Jak przypisać układ do dokumentu lub ustawić go jako standardowy, dowiesz się z artykułu Jak tworzyć układy dla dokumentów finansowych?.
Gotowe szablony w katalogu
Każdy szablon zawiera kompletny dokument: adres, dane podstawowe, pismo przewodnie, slot tekstu dowolnego na harmonogram, tabelę pozycji z wierszami kategorii, sumy, warunki płatności, slot tekstu dowolnego na warunki oraz wiersz podpisu. Logo i dane firmy w pasku nagłówka i stopki pochodzą automatycznie z Twoich ustawień. Sloty na zdjęcia i teksty dowolne są puste, dopóki ich nie wypełnisz.
| Szablon | Dla kogo | Styl | Gdzie trafia Twoje zdjęcie |
|---|---|---|---|
| Univents Standard | wszystkie firmy, które chcą zachować znany wygląd dokumentów — standard nowych workspace’ów | 1:1 dotychczasowy standardowy szablon Word: nagłówek listu, odbiorca, dane podstawowe, tabela pozycji, sumy, podpis i stopka firmowa; logo z Twoich ustawień brandingu | — |
| Klasyczny pionowy jasny | wszystkie firmy, które chcą rzeczowego listu firmowego | biel, kolor akcentu Univents, jedna strona, która płynie przez dowolną liczbę kartek | slot na motyw nad tabelą pozycji |
| Editorial Noir | cateringi fine dining i eventowe | czerń, ciepła biel, złoto, szeryfy w tytule i sumie; czarna okładka, jasny list, czarna strona końcowa z dużą sumą całkowitą | zdjęcie okładki jako tło strony na stronie 1 (sekcja Obrazy) |
| Warm Craft | cateringi wiejskie, gospodarstw i weselne, kuchnie bio | krem, terakota, oliwka, ciepłe szeryfy w tytule; oliwkowozielone paski kategorii w tabeli | slot na baner na samej górze okładki |
| Corporate Clean | cateringi biznesowe i konferencyjne | granat i petrol, granatowy pasek nagłówka na każdej stronie, surowa tabela z zebrą, liczby w czcionce mono, osobny slot na harmonogram płatności | slot na motyw nad pismem przewodnim |
| Bold Street | cateringi street food, food trucków i festiwali | żółć i czerń, grube wersaliki, czarny pasek nagłówka, suma całkowita jako plakatowa liczba na czarnej stronie końcowej | zdjęcie okładki jako tło strony na stronie 1 (sekcja Obrazy) |
| Swiss Grid | cateringi z zacięciem do designu, kuchnie agencji | biel, czerń, jeden czerwony, tylko cienkie linie, numerowane rozdziały „01 Pozycje” i „02 Suma”, numer dokumentu i daty w czcionce mono | slot na motyw nad pismem przewodnim |
Dwie uwagi o ciemnych paskach nagłówka w szablonach Corporate Clean i Bold Street: Twoje logo jest tam wstawiane automatycznie — jeśli jest ciemne, zniknie na pasku. W takim wypadku wgraj w sekcji Logo jasną wersję; zastępuje ona logo z ustawień tylko w tym układzie. Paski nagłówka to kolorowe powierzchnie z sekcji Elementy swobodne — możesz tam zmienić ich kolor albo je usunąć.
Nazwy pozycji w tabeli są we wszystkich szablonach na początku ustawione w podstawowej czcionce dokumentu. Własną czcionkę tylko dla tabeli — na przykład szeryfy dla nazwy pozycji i mały szary opis pod nią — ustawisz dla każdej kolumny w Stylizacja > Styl kolumny (patrz „Stylizowanie tabel pozycji”).
Niektóre szablony Univents mają własne zdjęcie przykładowe. Gdy użyjesz takiego szablonu, zdjęcie trafia do Twojej kopii — tak wymienisz je na własne:
- Zdjęcie na kartce (większość szablonów): kliknij zdjęcie, a potem w małym pasku nad nim Zamień obraz — albo kliknij zdjęcie dwukrotnie. Ten sam przycisk znajdziesz po prawej stronie w karcie elementu w sekcji Elementy swobodne. Pozycja, rozmiar, efekty i warstwa pozostają przy tym bez zmian. Zdjęcie na warstwie Pod treścią również możesz kliknąć bezpośrednio.
- Zdjęcie jako tło strony: wymieniasz je w sekcji Obrazy przyciskiem Zamień.
Szablony cateringowe: prawdziwe zdjęcia i efekty
Pięć szablonów cateringowych — Editorial Noir, Warm Craft, Corporate Clean, Bold Street i Swiss Grid — ma zamiast pustych symboli zastępczych dopasowane zdjęcia: zdjęcie okładki, baner lub slot na motyw są wypełnione już po przejęciu szablonu. Jeśli zdjęcie Ci się nie podoba, kliknij je i wymień na własne przez Zamień obraz (jak opisano w sekcji powyżej; zdjęcie jako tło strony wymieniasz w sekcji Obrazy) — sam szablon pozostaje przy tym nietknięty.
Wygląd szablonów tworzą te same narzędzie, które masz do dyspozycji w całym Edytorze układu: gradient nad zdjęciem okładki w Editorial Noir, obraz duotone (czarno-biały z żółcią) w Bold Street, czarno-biały motyw w Swiss Grid, obrócone naklejki i ukośna wstęga w Bold Street oraz kolorowe paski kategorii w tabeli pozycji i opisany pasek boczny w Swiss Grid. Wszystko to są zwykłe ustawienia w sekcjach Efekty i Obrót (patrz „Stylizacja: gradienty, obramowanie, obrót i efekty” powyżej) — po przejęciu szablonu możesz je w każdej chwili dalej dopasowywać lub usuwać.
Edycja układu z otwartego dokumentu
Aby zmienić projekt, nie musisz przechodzić do ustawień. Otwórz ofertę lub fakturę, rozwiń wybór układu i kliknij na karcie układu Edytuj układ — ten sam edytor otworzy się w nowej karcie, a dokument pozostanie otwarty. Dzięki temu porównasz zmianę i wynik obok siebie: dopasuj i zapisz w edytorze, a w dokumencie wygeneruj PDF od nowa.
Przycisk nazywa się Edytuj układ, gdy układ działa na nowym silniku druku (patrz „Przejście na nowy silnik druku” poniżej) — niezależnie od tego, czy zaprojektowano go już w edytorze. Jeśli układ działa jeszcze na dotychczasowym silniku, przycisk nazywa się Edytuj kolory i obramowania i otwiera dobrze znane ustawienia kolorów.
Otwieranie układu z przeglądu szablonów
W Ustawienia > Szablony Twoje układy znajdują się wśród wszystkich innych szablonów. Kliknięcie wiersza prowadzi Cię prosto tam, gdzie możesz edytować układ: jeśli działa na nowym silniku druku, otwiera się Edytor układu. Jeśli działa jeszcze na dotychczasowym, otwiera się zarządzanie układami z formularzem kolorów, obramowań i szablonu Word.
Każdy wiersz układu pokazuje też typ dokumentu (oferta, faktura, dowód dostawy (WZ) lub nota kredytowa) oraz to, czy układ działa już na nowym silniku druku, czy nadal korzysta z szablonu Word.
Duplikowanie układu. W menu na prawym brzegu wiersza układu (Ustawienia > Szablony) oraz w nagłówku Edytora układu znajdziesz Duplikuj. Kopia nazywa się tak jak oryginał plus „ (kopia)” — jeśli nazwa jest już zajęta, „ (kopia 2)” i tak dalej. Przejmuje projekt i silnik oryginału. Jeśli pracujesz w edytorze z niezapisanymi zmianami, najpierw zostaniesz poproszony o zapisanie: duplikowany jest ostatnio zapisany stan.
Przejęcie istniejącego układu do edytora
Jeśli układ, który dotąd prowadziłeś w szablonie Word, przełączyłeś na nowy silnik wydruku (patrz niżej), edytor przy pierwszym otwarciu wyświetli komunikat: „Ten układ nie ma jeszcze nowego projektu.” To prawidłowe zachowanie — Twoja stylistyka tkwi na razie w kolorach, obramowaniach i szablonie Word, a nie w projekcie, który można edytować w edytorze. Na tej samej stronie utworzysz go jednym kliknięciem:
Przejmij z szablonu Word (zalecane). Univents odczytuje szablon Word tego układu i buduje na jego podstawie projekt dla edytora: nagłówek i stopkę, adres, dane podstawowe, pismo wstępne, obszary pozycji i sumy — a do tego nagłówek kolejnych stron, rysowane kształty i linie, obrazy ustawione w szablonie obok siebie oraz osobną tabelę dla usług opcjonalnych. Odbywa się to w dwóch krokach: kliknięcie Sprawdź szablon Word pokazuje najpierw, co zostałoby przejęte — nic się przy tym nie zapisuje, a Twoje dokumenty nadal drukują się bez zmian. Dopiero Zastosuj tworzy projekt. Szablon Word pozostaje przy tym niezmieniony, a w każdej chwili możesz wrócić do dotychczasowego silnika.
Sprawdzenie pokazuje krótkie podsumowanie: ile stron i obszarów pozycji powstałoby, co zostaje przejęte jeden do jednego, a co trzeba by oszacować lub pominąć. Typowe uwagi:
- Obrazy są przejmowane przycięte i w rozmiarze do druku: motyw, który przyciąłeś w Wordzie, trafia do projektu dokładnie jako ten wycinek; zdjęcie zbyt duże do druku Univents zmniejsza do odpowiedniej rozdzielczości zamiast je pomijać.
- Tabela pozostaje tabelą. Tabele z Twojego szablonu są teraz przejmowane jako siatki — dane podstawowe obok pisma wstępnego, przebieg, wiersz kontaktowy, pole na podpis. Szerokości kolumn, scalone komórki, obramowania, kolory komórek i marginesy wewnętrzne są takie jak w oryginale, symbole zastępcze w komórkach pozostają symbolami zastępczymi, a obraz w komórce trafia do tej samej komórki. Wcześniej Univents pomijał szerokie tabele, a wąskie siatki rozpadały się na pojedyncze wiersze.
- Kilka obrazów w jednym wierszu pozostaje obok siebie. Jeśli w Twoim szablonie pieczęcie, certyfikaty lub znaki dopuszczenia stoją w jednym wierszu, Univents przejmuje je jako Rząd obrazów. Wcześniej leżały jeden pod drugim, przez co strona się łamała.
- Rysowane kształty i linie są przejmowane. Prostokąty i linie z Twojego szablonu stają się powierzchniami w układzie, w tym samym miejscu, w którym znajdują się w oryginale — kolorowych pasków, linii oddzielających i ramek nie musisz odtwarzać. Ramki tekstu i kształtu ukośnego nie da się przejąć; oba przypadki pojawiają się w raporcie jako strata.
- Tabela usług opcjonalnych staje się osobną tabelą. Szablony, które przewidują na nią drugą tabelę, Univents przejmuje jako Tabela opcjonalna — wiersze opcjonalne nie trafiają już do tabeli głównej.
- Grafiki w formacie EMF lub WMF nadal nie można przejąć — wstaw ją w Wordzie ponownie jako PNG i prześlij szablon jeszcze raz. TIFF jest konwertowany podczas przejmowania.
- Formaty akapitów, listy i wcięcia w tekście dowolnym zostały utracone — sam tekst znajdziesz w edytorze w sekcji Teksty dowolne.
Symboli zastępczych, które silnik wydruku rozwiązuje, sprawdzenie nie zgłasza już jako nieznanych — zgłaszane są tylko nazwy, których naprawdę nikt nie zna, wraz ze wskazówką o możliwej literówce. Dotyczy to także zmienionych nazw tekstów dowolnych: symbol zastępczy, którego używasz w szablonie i który nazwałeś w układzie odpowiednio, Univents rozpoznaje. A długi tekst w stopce — pełne dane rachunku bankowego lub tekst prawny — nie przerywa już przejmowania.
Przeczytaj uwagi na spokojnie. Ważne: po kliknięciu Zastosuj wszystkie dokumenty tego układu będą drukowane z nowym projektem — także te wysyłane automatycznie. Jeśli podsumowanie Ci nie odpowiada, kliknij Anuluj; wtedy wszystko pozostanie bez zmian. Jeśli szablon Word został zastąpiony między sprawdzeniem a zastosowaniem, Univents przerywa i prosi o ponowne sprawdzenie. Jeśli Twój szablon Word składa się w istocie ze stałego obrazu, Univents informuje o tym i celowo niczego nie tworzy — w edytorze taki układ byłby jednym obrazem, w którym nic nie da się zmienić. Zacznij wtedy od obecnego projektu.
Zacznij od obecnego projektu. Univents przejmuje dokładnie to, co Twoje dokumenty drukują dzisiaj: logo, adres, dane podstawowe, pismo wstępne, pozycje, sumy, warunki płatności z danymi rachunku bankowego, ewentualnie wiersz na podpis oraz stopkę — w Twoich kolorach, Twoją czcionką i z Twoimi marginesami. Pod względem treści Twoje dokumenty wyglądają potem tak jak wcześniej, a projekt dopasowujesz w edytorze krok po kroku.
Utworzenie z pliku PDF nie jest w tym miejscu dostępne: tworzenie z pomocą AI zawsze zakłada nowy układ z własnym szablonem Word i nie zmienia tego, który tu edytujesz. Wynik możesz potem przejąć w ten sam sposób. Ta funkcja nie jest obecnie jeszcze odblokowana.
Droga powrotna pozostaje otwarta. Przez Edytuj kolory i obramowania nadal wejdziesz do klasycznej edycji — dopóki układ nie ma projektu dla edytora, kolory i obramowania ustawione tam działają na Twoje dokumenty bez zmian. A przełącznikiem (patrz niżej) w każdej chwili przywrócisz układ do dotychczasowego silnika.
Raz utworzony projekt pozostaje. Projektu nie można w edytorze ponownie usunąć — dlatego Univents niczego nie zapisuje, dopóki nie klikniesz Zastosuj lub Przejmij obecny projekt. Samo otwarcie strony i sprawdzenie szablonu Word niczego nie zmieniają.
Co ustawiasz w edytorze układu
Edytor pokazuje Twój dokument jako arkusz pośrodku — pracujesz bezpośrednio na nim: kliknięcie zaznacza element i otwiera po prawej odpowiedni obszar ustawień, a dwukrotne kliknięcie pozwala wpisać bezpośrednio w dokumencie nagłówek, pismo przewodnie, teksty dowolne, etykietę i wartość każdego wiersza listy pól, etykiety podpisu i zestawienia według kategorii oraz własne elementy tekstowe. Dwukrotne kliknięcie wolnego miejsca na arkuszu tworzy tam nowy element tekstowy, a obraz po prostu przeciągasz na wybraną powierzchnię (lub klikasz ją) — na wolnym miejscu powstaje wtedy nowy obraz. Pisać można tylko w tych miejscach — należy do nich także akapit warunków płatności z tekstem, na przykład z przejętego szablonu Word: edytujesz go jak każdy inny tekst i zmieniasz jego czcionkę, rozmiar oraz wyrównanie w obszarze Tekst po prawej (Zresetuj formatowanie przywraca standardowy wygląd). Tabela pozycji i sumy pochodzą pod względem treści z dokumentu: jakie pozycje się w niej znajdują, jak się nazywają i ile kosztują, ustawiasz w dokumencie, a nie w układzie. Dwukrotne kliknięcie wiersza tabeli nie otwiera więc niczego do wpisywania — tabelę możesz mimo to kliknąć, aby po prawej ustawić jej wygląd (zob. „Projektowanie tabel pozycji”). Każda zmiana jest od razu widoczna na arkuszu. Po prawej znajdziesz dodatkowo przegląd wszystkich ustawień:
- Elementy swobodne — pola tekstowe, obrazy, symbole zastępcze i pola kolorów możesz umieścić w dowolnym miejscu strony, przeciągać i skalować — według wyboru przed treścią lub za nią. Także sam obszar tekstu (pismo przewodnie, pozycje, sumy) możesz przesuwać po stronie oraz zwężać lub poszerzać; jeśli jest zbyt długi, jak zwykle przechodzi na kolejną stronę. W polach tekstowych działają te same symbole zastępcze co w szablonie Word — także sumy (
{total_gross},{VAT_total_7}), sumy według kategorii ({Bier_subtotal_net}) i według „Nazwy na fakturę” ({Drinks_subtotal_net_invoice_display}) oraz harmonogram{Event_Schedule}; pełną listę znajdziesz w Jak tworzyć układy dokumentów finansowych?. Bardzo długie słowo bez spacji łamie się na krawędzi pola tekstowego zamiast zostać obcięte. - Szablon/motyw — czcionka, kolory, marginesy strony (do 80 mm), orientacja pionowa lub pozioma oraz Znak wodny (na przykład „POUFNE”) dla całego dokumentu. Lista czcionek obejmuje 24 rodziny, między innymi Cormorant Garamond, Fraunces, Caveat, Archivo Black, Inter Tight, JetBrains Mono i IBM Plex Sans. Poniżej ustawiasz Wiersz numeracji stron u dołu każdej strony: własny tekst z
{page}dla bieżącej strony i{pages}dla łącznej liczby stron, do tego dowolny symbol zastępczy — na przykład{doc_number}, {Date}, Seite {page}— oraz wyrównanie (lewo, środek, prawo), rozmiar i kolor. Jeśli pole jest puste, pozostaje „Strona X z Y” pośrodku. Wiersz widzisz tylko w pliku PDF, nie w podglądzie w edytorze. Dzięki opcji Wolny tekst na pełną szerokość teksty dowolne sięgają do prawej krawędzi obszaru treści zamiast łamać się po 150 mm — przydaje się to głównie przy przejętym szablonie Word, aby wiersze łamały się jak w oryginale. Odstęp akapitów w wolnym tekście (pt) wprowadza przerwę między dwoma akapitami tekstu dowolnego (pusty wiersz w tekście); gdy jest ustawiony, nagłówek na końcu strony zostaje dodatkowo razem ze swoim pierwszym akapitem. Sumuj ilości przelicza ilość w pliku PDF: zamiast łańcucha „0,4 × 70 gości” widnieje tam „28 gości”. Współczynnik pozostaje w dokumencie i nadal liczy się w produkcji kuchni; wiersze z kilkoma różnymi jednostkami pozostają bez zmian, a przełącznik działa tylko w układach na nowym silniku. Po wybraniu Ukryj numer strony wiersz znika całkowicie — miejsce przy dolnej krawędzi arkusza zajmuje wtedy treść. Odstęp od dolnej krawędzi (mm) przesuwa wiersz w górę i zachowuje taką samą ilość wolnego miejsca w obszarze tekstu, aby treść nie wsunęła się pod niego; puste pole oznacza dotychczasowe położenie. - Tekst — pojawia się, gdy klikniesz tekst na arkuszu: czcionka, rozmiar, pogrubienie, Kursywa, podkreślenie, wersaliki, kolor, tło, Interlinia oraz wyrównanie wraz z opcją Wyjustuj. Dla EB Garamond, Spectral, Gelasio, Tinos, Cormorant Garamond i Fraunces „Kursywa” drukuje prawdziwą odmianę kursywną; przy czcionkach bez własnej kursywy pod przełącznikiem widnieje uwaga „Kursywa jest symulowana dla tej czcionki” — podgląd i PDF pokazują wtedy tę samą pochyloną czcionkę zwykłą.
- Logo — wgraj własne logo, ustaw pozycję i maksymalną szerokość. Tutaj włączasz lub wyłączasz także Nazwę firmy w nagłówku (pojawia się tylko wtedy, gdy nie dodano logo) i wpisujesz Dodatkowy wiersz, na przykład „Catering & Eventküche · Bremen”.
- Strony — jakie strony zawiera Twój dokument, pokazywanie i ukrywanie poszczególnych stron, tworzenie nowych lub duplikowanie stron oraz zmiana kolejności przeciąganiem albo przyciskami ze strzałkami. Stronę możesz też ustawić tak, aby znikała automatycznie, gdy nie miałaby żadnej treści. Dla każdego typu strony ustawiasz tu ponadto osobno marginesy górny, prawy, dolny i lewy (do 120 mm u góry/na dole, do 200 mm z lewej/prawej) — treść płynna od razu się dopasowuje, a edytor pokazuje pozostałą szerokość treści. Szeroki lewy margines z polami tekstowymi ustawionymi na „Wszystkie strony” (obszar Elementy swobodne, grupa Ponów) daje kolumnę na brzegu strony, jak w Swiss Grid.
- Obrazy — wgraj własne obrazy na stronę tytułową, tła stron lub poszczególne strony, a do każdego tła dodatkowo Nakładkę i Efekty obrazu (zob. „Obrazy i logo”).
- Rząd obrazów — umieść na arkuszu kilka obrazów obok siebie, na przykład pieczęcie, certyfikaty lub znaki dopuszczenia. Rząd tworzysz przyciskiem Rząd obrazów na pasku elementów; w jego karcie wybierasz plik dla każdego obrazu, zmieniasz kolejność przyciskami W lewo i W prawo, usuwasz poszczególne obrazy oraz ustawiasz Odstęp, Wysokość i Wyrównanie (do lewej, do środka, do prawej lub rozłożone na całą szerokość). W jednym rzędzie mieści się do ośmiu obrazów; jeśli rząd jest szerszy niż obszar zadruku, Univents zmniejsza go podczas drukowania.
- Tabela dowolna — tabela, którą wypełniasz samodzielnie i która nie ma nic wspólnego z Twoimi pozycjami: zestawienie najważniejszych danych, harmonogram, pole na podpisy. Tworzysz ją przyciskiem Tabela dowolna na pasku elementów; w siatce klikasz komórkę, którą chcesz edytować. Do budowy tabeli wstawiasz Wiersz powyżej, Wiersz poniżej, Kolumna z lewej lub Kolumna z prawej, a usuwasz je poleceniami Usuń wiersz i Usuń kolumnę; dwie komórki łączysz przez Połącz z prawą lub Połącz z dolną, a Rozłącz znów robi z nich dwie. W komórce wpisujesz tekst (podziały wierszy zostają zachowane w druku), przez Symbole zastępcze wstawiasz te same elementy co w szablonie Word i ustawiasz wypełnienie, wyrównanie, czcionkę oraz obraz w komórce. Rozmiar czcionki pojedynczej komórki ustawiasz przez kliknięcie komórki → Rozmiar (pt). Dla całej tabeli naraz służy pole Rozmiar czcionki tabeli (pt): wartość obowiązuje dla wszystkich komórek bez własnego rozmiaru, a Wyczyść przywraca czcionkę z szablonu. Jeśli pojedyncze komórki mają własny rozmiar, rozmiar tabeli ich nie obejmuje — przyciskiem Usuń rozmiary komórek usuwasz te rozmiary, aby rozmiar tabeli obowiązywał wszędzie. Dla każdej tabeli ustawiasz Szerokości kolumn w milimetrach, Margines wewnętrzny komórek oraz w sekcji Linie siatki kolor i grubość linii. Jeśli w wierszu lub kolumnie jest już treść, Univents zapyta przed usunięciem. Jeśli tabela jest szersza niż obszar zadruku, Univents zmniejsza ją podczas drukowania. W sekcji Wyrównanie bloku określasz, czy cała tabela stoi między marginesami strony po lewej, pośrodku czy po prawej — przydatne przy wąskich tabelach. Bez wyboru stoi po lewej, jak dotychczas.
- Lista pól — lista złożona z etykiety i wartości, na przykład ramka „Twoje wydarzenie” z datą, godziną, liczbą gości i miejscem. Dwukrotnym kliknięciem etykiety lub wartości piszesz bezpośrednio na arkuszu; przy wartości widnieje wtedy symbol zastępczy (na przykład
{event_date}), a nie przykładowa wartość, a przyciskiem Symbole zastępcze na pasku wstawiasz kolejny w miejscu kursora. Enter zatwierdza, Shift+Enter łamie wiersz. Gdy klikniesz listę raz, po prawej pojawia się obszar Lista pól: znajdują się w nim wszystkie wiersze z etykietą i wartością jako pola, każdy wiersz z własnym przyciskiem Symbole zastępcze, a do tego Wstęp nad listą i Szerokość etykiety. Nowe wiersze dodajesz przyciskiem Dodaj wiersz (lub + Wiersz na ramce listy, do 40 wierszy); przesuwać i usuwać je możesz w tym obszarze lub małymi przyciskami obok wiersza na arkuszu. Wiersz z pustą wartością nie jest drukowany. Świeżo dodany, jeszcze pusty wiersz arkusz pokazuje więc z szarą podpowiedzią („Kliknij dwukrotnie, aby wpisać wartość”), abyś mógł go od razu kliknąć — podpowiedź nigdy nie jest drukowana. Wiersze, których symbole zastępcze pozostają puste w danych przykładowych, znajdziesz w obszarze po prawej. - Podpis — etykiety pod obiema liniami („Miejscowość, data”, „Podpis zleceniodawcy”) zmieniasz dwukrotnym kliknięciem na arkuszu lub po prawej w obszarze Podpis. Puste pole drukuje ponownie standardową etykietę w języku dokumentu.
- Zestawienie według kategorii — zestawienie „Razem jedzenie / Razem napoje” podsumowuje pozycje według grup. Po prawej w obszarze Zestawienie według kategorii tworzysz grupy, nadajesz im nazwy (lub robisz to dwukrotnym kliknięciem na arkuszu), przypisujesz kategorie, sortujesz je i za pomocą Pokaż sumy dokumentu poniżej decydujesz, czy poniżej mają stać suma częściowa, podatek i kwota całkowita. Grup bez obrotu dokument nie drukuje. Jeśli grupa z szablonu Word jest przypisana według nazwy, Twój pierwszy wybór od razu przejmuje także kategorie o tej samej nazwie — suma nic przy tym nie traci. Grupę z treścią usuniesz dopiero po potwierdzeniu.
- Blok sum — obok linii podziału możesz zmienić etykiety wierszy: „Suma częściowa netto”, wiersz podatku, „Kwota całkowita” i „Rabat”. Pola są rozdzielone na Dokumenty z cenami netto i Dokumenty z cenami brutto, ponieważ dokument brutto wykazuje podatek inaczej („w tym … VAT” zamiast „plus VAT”). Przy podatku i rabacie Univents dołącza zdanie automatycznie. Dlatego w etykiecie nie powinno być liczby ani znaku %, ponieważ edytor nie przyjmuje takich wpisów. Jeśli układ obowiązuje dla wszystkich rodzajów dokumentów, Twoja etykieta jest taka sama na ofertach, fakturach i notach kredytowych. Puste pole drukuje standardową etykietę w języku dokumentu.
- Dalsze przełączniki przy zaznaczonym elemencie — przy piśmie przewodnim: czy nad nim stoi rodzaj dokumentu; przy warunkach płatności: czy drukowane są dane bankowe i wiersz skonta; przy tytule strony: rozmiar i wyrównanie; przy linii podziału: kolor, szerokość, grubość i wyrównanie; przy adresie: wiersz nadawcy, numer klienta i numer VAT UE klienta (dopóki adres nie ma własnego szablonu); przy tekście dowolnym: Drukuj etykietę także bez tekstu.
- Stopka firmowa — gdy klikniesz pasek stopki, a Stopka firmowa jest włączona, po prawej w obszarze Stopka znajdują się tytuł i wiersze każdej kolumny jako pola (jedna informacja na wiersz, najwyżej sześć). Dopóki niczego nie zmienisz, kolumny pochodzą automatycznie z danych Twojej firmy (Ustawienia → Firma). Przy pierwszej zmianie Univents tworzy własne kolumny — z symbolami zastępczymi takimi jak
{workspace_IBAN}, które odczytują te same dane firmy, dzięki czemu nowy adres lub nowe dane bankowe nadal trafiają do stopki; numer VAT UE stoi wtedy jako wiersz w pierwszej kolumnie. Jeśli symbol zastępczy w dokumencie pozostaje pusty, stopka nie drukuje także jego etykiety (żadnego „IBAN” bez IBAN-u), a kolumna bez wydrukowanego wiersza w ogóle odpada. Kolumny dodajesz lub usuwasz (najwyżej trzy; kolumnę z treścią dopiero po potwierdzeniu), a Przywróć domyślne przywraca kolumny automatyczne. Dopóki obowiązują własne kolumny, przełącznik Pokaż dane bankowe nie działa. Jeśli układ faktury nie drukuje ani Twojego numeru VAT UE, ani numeru podatkowego, obszar zwraca na to uwagę — na fakturach jeden z nich jest obowiązkowy. - Teksty dowolne — edytowalne bloki tekstowe Twojego układu z nazwą i tekstem standardowym, jak znasz je z dotychczasowych ustawień układu. Aby wprowadzić na arkusz istniejący tekst dowolny, kliknij na pasku elementów Tekst dowolny: lista pokazuje wszystkie teksty dowolne, których nie ma jeszcze na arkuszu, z nazwą i początkiem tekstu. Jedno kliknięcie wstawia go; poniżej tworzysz jak dotychczas nowy. Przy zaznaczonym polu tekstu dowolnego wybierasz po prawej w sekcji Treść z, który tekst dowolny ma pokazywać.
- Przypisanie grup towarowych — które kategorie produktów są drukowane w którym obszarze dokumentu.
Edytor wymaga ekranu o szerokości co najmniej 1024 px — czyli komputera lub tabletu w orientacji poziomej. Na telefonie pojawia się zamiast tego informacja ze ścieżką powrotu do układów; Twoje układy pozostają przy tym bez zmian.
Umieszczanie tekstu w wybranym miejscu
Chcesz coś napisać w dowolnym miejscu arkusza, tak by reszta się nie przesunęła? Zrób dwuklik w wolnym miejscu arkusza. Powstanie tam element tekstowy z lewym górnym rogiem w miejscu kliknięcia i od razu możesz pisać. Element leży Nad treścią i nie przesuwa niczego pod spodem. Aby go przenieść, po prostu przeciągnij go w inne miejsce. Jeśli klikniesz blisko krawędzi arkusza, element przesunie się na tyle do środka, że w całości znajdzie się na arkuszu. Jeśli opuścisz element, nic w nim nie wpisawszy, sam zniknie. Chcesz później usunąć element? Kliknij go i naciśnij Delete (albo użyj Usuń na pasku przy elemencie). Dwuklik na Obraz nie tworzy elementu tekstowego, tylko otwiera okno wyboru pliku, aby podmienić obraz.
Rozróżniamy tu dwa rodzaje tekstu:
- Tekst jest taki sam na każdym dokumencie, na przykład stała uwaga lub linijka na marginesie strony. Tak właśnie tworzy go dwuklik w wolnym miejscu.
- Tekst dowolny jest wypełniany osobno dla każdego dokumentu. Dodasz go przyciskiem Tekst dowolny na pasku elementów.
Aby wstawić tekst w istniejący tekst w określonym miejscu: dwuklik najpierw zaznacza cały tekst. Następnie kliknij raz w miejscu, w którym chcesz coś dodać (albo użyj klawiszy strzałek) i zacznij pisać.
Jeśli tekst ma natomiast płynąć razem z resztą treści i przesuwać resztę strony w dół, dwuklik w wolnym miejscu to niewłaściwa droga. Kliknij blok, pod którym tekst ma się znaleźć, i wybierz Tekst poniżej (zobacz „Wstawianie tekstu w przepływie”).
Formatowanie pojedynczych słów
Blok tekstu nie musi wyglądać jednolicie. Chcesz wyróżnić tylko jedno słowo lub fragment zdania? Zrób dwuklik w tekście, zaznacz myszą dany fragment, a nad nim pojawi się mały pasek dokładnie z tymi formatami:
- Pogrubienie, Kursywa, Podkreślenie
- Kolor
- Czcionka: te same osadzone czcionki co w Szablon/motyw
- Rozmiar czcionki w pt
Kliknięcie ustawia formatowanie, ponowne kliknięcie je zdejmuje. Reszta bloku pozostaje bez zmian. Ustawienia po prawej w obszarze Tekst nadal obowiązują dla całego bloku, a zaznaczone fragmenty nadpisują je tylko tam, gdzie coś ustawiłeś. Aby cofnąć formatowanie, zaznacz fragment i kliknij dany format jeszcze raz.
- Symbole zastępcze są niepodzielne.
{total_gross},{Customer_Name}i wszystkie inne symbole zastępcze nie dają się przeciąć w połowie: symbol zastępczy przyjmuje formatowanie fragmentu tekstu, w którym się znajduje, i jest drukowany w całości. Pół pogrubienia nie istnieje. - Przejęte z Worda. Jeśli Twój szablon z Worda zawiera pogrubione słowo w środku zdania, w przejętym układzie będzie ono wyglądać tak samo. Przejmowane są tylko te formaty: pogrubienie, kursywa, podkreślenie, kolor, czcionka i rozmiar czcionki. Wyrównanie, wysokość wiersza i tło pozostają ustawieniami całego bloku.
- Pola tekstu dowolnego. Także teksty domyślne Twoich tekstów dowolnych (na przykład warunki płatności) formatujesz w ten sposób: w edytorze przez pole tekstu dowolnego, na pasku bocznym w sekcji Teksty dowolne. Jeśli ktoś wpisze w dokumencie własny tekst w polu tekstu dowolnego, zostanie on wydrukowany czcionką bloku. Sformatowane teksty domyślne obowiązują tylko dopóty, dopóki dokument nie ma własnej wartości.
- Niedostępne dla pojedynczych słów są kolor tła, linki i wypunktowania. Istnieją nadal tylko dla całego bloku (tło) albo wcale.
Wyrównywanie i precyzyjne ustawianie elementów
Do dopracowania układu, na przykład gdy chcesz ustawić logo, zdjęcie lub pole tekstowe dokładnie na środku, znajdziesz w karcie każdego elementu swobodnego (sekcja Elementy swobodne) następujące narzędzia:
- Wyrównaj: sześć przycisków ustawia element do lewej, na środku w poziomie lub do prawej albo u góry, na środku w pionie lub na dole. W polu Odniesienie wybierasz, czy dotyczy to całego Arkusz, czy tylko Obszar tekstu (obszar tekstu wewnątrz marginesów strony). W polu tekstowym, którego wysokość rośnie razem z tekstem, możliwe jest tylko „Góra”.
- Klawisze strzałek: zaznaczony na arkuszu element przesuniesz klawiszami strzałek o 1 mm, a z wciśniętym klawiszem Shift o 5 mm. Pola X, Y, Sz. i Wys. nadal przyjmują dokładne wartości w milimetrach.
- Dopasuj obraz: w elemencie obrazu decydujesz, czy motyw ma pozostać w całości widoczny („Dopasuj”), czy ma całkowicie pokryć powierzchnię i być przycięty na brzegach („Wypełnij”).
- Duplikuj element: potrzebujesz tego samego elementu jeszcze raz (drugiej powierzchni, kolejnego zdjęcia, pola tekstowego o takim samym formatowaniu)? Kliknij symbol duplikowania na małym pasku nad zaznaczonym elementem albo naciśnij ⌘D (Mac) lub Ctrl+D (Windows). Kopia leży lekko przesunięta obok oryginału, przejmuje warstwę, formatowanie, obraz i wszystkie ustawienia i jest od razu zaznaczona, więc możesz od razu przeciągnąć ją na miejsce. Ten sam przycisk znajdziesz też w karcie elementu w sekcji Elementy swobodne. ⌘D działa zawsze na zaznaczony element. Nawet jeśli akurat nic nie jest zaznaczone, skrót nie otworzy zakładki w przeglądarce. Bloków takich jak tabela pozycji, pismo przewodnie czy sumy nie da się duplikować: ich liczba i rozmieszczenie wynikają z dokumentu, a druga kopia nie miałaby źródła danych. Edytor informuje Cię o tym krótką wskazówką.
- Kopiowanie elementu i wstawianie na innej stronie: aby uzyskać to samo wzornictwo w innym miejscu, kliknij element na arkuszu, następnie w karcie w sekcji Elementy swobodne kliknij Kopiuj albo naciśnij ⌘C (Mac) lub Ctrl+C (Windows). Edytor wyświetli komunikat „Skopiowano”. Przewiń teraz tam, gdzie ma trafić kopia, i na pasku elementów u góry kliknij Wstaw albo naciśnij ⌘V lub Ctrl+V. Kopia ląduje na stronie, którą aktualnie widzisz, więc nie musisz wcześniej klikać strony docelowej. Leży lekko przesunięta jak przy duplikowaniu i jest od razu zaznaczona. W przypadku pola tekstu dowolnego kopia pokazuje to samo pole dokumentu co oryginał, a w edytorze dokumentu nadal pozostaje polem do wpisywania. Kopiowanie dotyczy tekstu, obrazu i kształtu z paska elementów. Bloków z szablonu (tabela pozycji, pismo przewodnie, sumy) nie da się kopiować, a przycisk Wstaw pozostaje wyszarzony, dopóki niczego nie skopiujesz.
- Nowe elementy trafiają na stronę, którą widzisz: tekst, obraz, kształt, tekst dowolny, tabele i rząd obrazów z paska elementów edytor umieszcza na stronie, która jest aktualnie na ekranie. Jeśli wcześniej zaznaczyłeś coś na stronie, która jest jeszcze dobrze widoczna, nowy element trafi właśnie tam. Nie musisz więc najpierw klikać właściwej strony, wystarczy do niej przewinąć.
- Przeciąganie elementu na inną stronę: element swobodny (na przykład zdjęcie) po prostu przeciągnij przez granicę strony na inny arkusz. Arkusz docelowy podczas przeciągania dostaje kolorową ramkę. Gdy puścisz, element leży dokładnie tam, gdzie go upuściłeś, i pozostaje zaznaczony. Cofnij (⌘Z lub Ctrl+Z) przywraca go jednym krokiem na dawne miejsce. Jeśli puścisz go między dwoma arkuszami albo obok arkusza, pozostanie na swojej stronie i przesunie się do jej krawędzi, nie zniknie. Elementy z ustawieniem Ponów na Wszystkie strony lub Od strony 2 należą do swojej strony i jej nie zmieniają. Ustaw dla nich wcześniej Tylko strona 1. Jeśli na arkuszu docelowym jest już 60 elementów, element również pozostaje tam, gdzie był, a edytor informuje Cię dlaczego.
- Ponów: określa, na których stronach wydruku pojawia się element: Tylko strona 1 (przypadek standardowy), Wszystkie strony lub Od strony 2. Wybór zaczyna działać, gdy treść zajmuje kilka stron wydruku. Od strony 2 to nagłówek, którego nie ma pierwsza strona, czyli w Wordzie nagłówek stron następnych przy ustawieniu „inna pierwsza strona”. Element pojawia się tam od pierwszego podziału strony w dokumencie.
Obrazy, które znajdują się w przepływie tekstu, na przykład zdjęcie na stronie tytułowej, edytujesz, klikając je na arkuszu. Po prawej pojawia się sekcja Obraz na stronie z wyrównaniem (do lewej, na środek, do prawej), szerokością i wysokością w milimetrach, „Dopasuj obraz” oraz białą ramką jako passe-partout. Jeśli szerokość jest większa niż obszar tekstu, edytor zwraca na to uwagę, bo w druku strona zostałaby inaczej pomniejszona.
Przyciskiem Sprawdź PDF do druku w każdej chwili wygenerujesz ostateczny PDF z przykładowymi danymi. Zobaczysz tam też dokładne podziały stron, które arkusz w edytorze zaznacza tylko linią. Działa to również wtedy, gdy w Twoim workspace nie utworzono jeszcze żadnej prawdziwej oferty ani faktury.
Projektowanie: gradienty, obramowanie, obrót i efekty
Karta elementu swobodnego jest podzielona na cztery grupy: Geometria (pozycja, rozmiar, obrót, wyrównanie), Styl, Efekty i Warstwa. Czego element nie potrafi, tego karta też nie pokazuje: obraz nie ma wypełnienia, a tekst ma tylko obrót i krycie.
Styl (prostokąt). W polu Wypełnienie wybierasz Jednolite lub Historia. Gradient ma od dwóch do czterech przystanków koloru z kolorem, pozycją w procentach i własnym kryciem. Tak powstaje „Czarny → przezroczysty” jednym kliknięciem jednego z trzech szablonów (czarny, biały, kolor akcentu). Kąt określa kierunek (180° biegnie z góry na dół, 0° z dołu do góry). Dochodzą do tego Obramowanie (kolor, grubość w pt, ciągłe, kreskowane lub kropkowane), Zaokrąglenie rogów w milimetrach oraz Skos u góry lub u dołu (wartości dodatnie ciągną prawą krawędź w dół). Obramowanie i zaokrąglenie są niedostępne, dopóki ustawiony jest skos. Karta informuje o tym na miejscu. Prostokąt może mieć wysokość już od 0,3 mm, dzięki czemu staje się linią włoskowatą. Myszą rozmiar nadal zatrzaskuje się na pełnych milimetrach, a drobniejszą wartość wpiszesz w polu Wys..
Obrót. Tekst, obraz i prostokąt obracasz okrągłym uchwytem nad ramką zaznaczenia albo w polu Obrót (od −180° do 180°). Z wciśniętym klawiszem Shift uchwyt zatrzaskuje się co 15°, a Alt + strzałka w lewo/prawo obraca o 1°. Ramka zaznaczenia obraca się razem z elementem. Wyrównaj, linie pomocnicze i przeciąganie za uchwyty działają na nieobróconej powierzchni, na co zwraca uwagę karta. Element z ustawieniem Wszystkie strony (grupa Ponów) pojawia się na każdej stronie obrócony tak samo.
Efekty. Suwak Krycie działa dla obrazu, prostokąta i tekstu. Przy 0% karta wyświetla komunikat „Element jest niewidoczny”, ale nadal możesz go zaznaczyć. Tryb mieszania (Normalny, Mnożenie, Ekran, Nakładka, Kolor) pozwala prostokątowi zlać się z tym, co leży pod nim w tej samej warstwie. Nie miesza się z elementem innej warstwy ani z tłem strony. Jeśli w tej samej warstwie nic pod spodem nie leży, tryb mieszania jest wyszarzony. Efekty obrazu (skala szarości, jasność, kontrast, sepia) są zwinięte pod efektami obrazu. Przycisk Duotone ustawia obraz w skali szarości i kładzie dokładnie nad nim prostokąt w kolorze akcentu z trybem mieszania „Mnożenie”. Oba elementy pozostają osobno dostępne. Obraz może mieć też obramowanie i zaokrąglenie rogów. Zresetuj efekty usuwa wszystkie efekty elementu naraz, bez naruszania pozycji, tekstu czy obrazu.
Warstwa. Obok Na przód i Na tył są Przesuń do przodu i Przesuń do tyłu (klawisze ] i [). Zmieniają one kolejność w obrębie warstwy, czyli to, która z kilku nakładających się powierzchni leży na wierzchu. Na początku i na końcu kolejności odpowiedni przycisk jest wyszarzony.
Wygląd tabel pozycji
Gdy klikniesz tabelę pozycji na arkuszu, po prawej pojawi się obszar Tabela pozycji. Rozdziela on wyraźnie dwie sprawy: Które pozycje znajdują się w tabeli, wynika z dokumentu — tutaj ustawiasz, które kategorie tabela pokazuje, jej Nagłówek i jej wygląd. Poniżej, w sekcji Wygląd, ustawiasz wygląd tej jednej tabeli: wypełnienia nagłówka kolumn, paska kategorii i wierszy, kolor czcionki, kolor i grubość linii, to, czy nagłówek kolumn jest pisany wielkimi literami, rozmiar czcionki nagłówka kolumn i paska kategorii, a w sekcji Kolumny dla każdej kolumny nagłówek i szerokość w milimetrach (kolumna „Pozycja” zajmuje pozostałą szerokość).
Ukrywanie nagłówka tabeli. Nagłówek znajduje się nad tabelą i w jej podsumowaniu częściowym. Jeśli wyczyścisz to pole, tabela drukuje się bez nagłówka — przydatne, gdy kilka tabel kategorii stoi jedna pod drugą, a kategoria i tak wynika z pozycji. Wiersze pośrednie dla każdej kategorii w obrębie tabeli włączasz lub wyłączasz w sekcji Wygląd opcją Paski kategorii w tabeli. Ustawienie obowiązuje we wszystkich dokumentach korzystających z tego układu — po wyłączeniu wiersze kategorii znikają; pozostają nagłówki sekcji, a przy grupowaniu według dowodów dostawy także nagłówki dowodów dostawy.
Na arkuszu widzisz każdą tabelę z przykładowymi wierszami dla przypisanych do niej kategorii. Tabela, której nie przypisano jeszcze żadnej kategorii, pokazuje zamiast tego wiersz „Nazwa tabeli: brak pozycji” — dzięki temu pozostaje widoczna i klikalna, więc w każdej chwili możesz przypisać jej kategorie. W wydrukowanym dokumencie ten wiersz się nie pojawia; pusta tabela jest tam po prostu pomijana. To samo dotyczy stron ustawionych na „Ukryj, gdy pusta”: w edytorze pozostają widoczne i mają u góry pasek z informacją, że dokument ukryłby je przy tych przykładowych danych.
Jeśli chcesz zmienić rozmiar tabeli, robisz to w trzech miejscach:
- Rozmiar czcionki wierszy pozycji — wynika z rozmiaru czcionki dokumentu w Szablon/Motyw > Rozmiar czcionki (pt) i jest zawsze o 1 pt mniejszy. Obszar Tekst, który pojawia się po kliknięciu nagłówka tabeli, dotyczy tylko tego nagłówka.
- Szerokość tabeli — zawsze wypełnia ramkę treści strony. Zmieniasz ją w obszarze Elementy swobodne na karcie Ramka treści (tekst płynący) (pole B dla szerokości) albo przeciągając ramkę na arkuszu za uchwyty boczne. Dotyczy to wszystkiego, co na tej stronie znajduje się w przepływie tekstu.
- Szerokości kolumn — w Wygląd > Kolumny dla każdej kolumny w milimetrach.
Styl kolumny i linia prowadząca. W Wygląd > Styl kolumny wybierasz kolumnę — Nazwa, Opis, Jednostka, Cena, VAT lub Razem — i ustawiasz dla niej czcionkę, rozmiar, pogrubienie, kursywę, podkreślenie, wielkie litery, kolor i wysokość wiersza; „Opis” to wiersz pod nazwą pozycji. W ten sposób uzyskasz wygląd jak w karcie dań: nazwa pozycji pismem szeryfowym, opis mały i szary. Kolumna, której bieżący dokument nie drukuje (na przykład cena na dowodzie dostawy), pozostaje dostępna do wyboru i ma oznaczenie „Nie drukuje się w tym dokumencie”. Opcją Linia prowadząca poprowadzisz kropkowaną lub ciągłą linię od nazwy pozycji do następnej drukowanej kolumny — jeśli kolumna ceny jest ukryta, linia kończy się przy kolumnie jednostek. Odstęp wierszy w milimetrach daje każdemu wierszowi więcej przestrzeni; sumy częściowe i paski kategorii pozostają bez zmian.
Wyrównanie kolumn. W sekcji Kolumny obok nagłówka i szerokości każdej kolumny (Pozycja, Jednostka, Cena, VAT, Razem) znajdziesz pole wyboru wyrównania: Do lewej, Do środka lub Do prawej. Obowiązuje ono dla nagłówka kolumny i wszystkich jej komórek, zarówno w podglądzie, jak i w PDF. Domyślny oznacza: jak dotychczas — nazwa pozycji i ilość po lewej, kwoty po prawej. Opcji Wyjustuj tu celowo nie ma.
Pokaż nagłówki sekcji. Jeśli w dokumencie pracujesz z sekcjami, nad ich pozycjami znajduje się pasek z tytułem sekcji. Jeśli wyłączysz w tabeli Pokaż nagłówki sekcji, te paski znikną; gdy włączone są Paski kategorii w tabeli, pozycje znajdą się wtedy pod swoimi paskami kategorii. Mieszane kategorie w obrębie jednej sekcji mogą sprawić, że ten sam pasek kategorii pojawi się wielokrotnie — raz dla każdej grupy stojącej razem w sekcji. Sumę częściową sekcji nadal ustawiasz przy samej sekcji — pozostaje bez zmian.
Wysokość tabeli wynika z drukowanych pozycji. Jeśli strona się przez to przepełnia, tabela w druku przechodzi na następny arkusz — edytor pokazuje to wcześniej jako komunikat „1 arkusz się przelewa”.
Ukrywanie kolumn w tabeli. W Wygląd > Styl tabeli > Pokaż kolumny wyłączasz osobno dla tej jednej tabeli kolumny Cena, Rabat, VAT i Razem (odznaczone pole = kolumna nie jest drukowana). Przydatne dla tabel menu bez cen. Sumy na końcu dokumentu pozostają. Ustawienie dotyczy układów z nowym silnikiem wydruku i ma pierwszeństwo przed ustawieniem w dokumencie.
Kolory: legenda, zamiana wszędzie, przejmowanie schematu kolorów
W obszarze Kolory widzisz wszystkie kolory używane w Twoim układzie — każdy z próbką, wartością i miejscami, w których działa w dokumencie, na przykład „Wypełnienie nagłówka tabeli · Tabela pozycji »Finger food« (strona 1)” lub „Akcent · Motyw”.
- Przejście do miejsca. Kliknięcie miejsca zaznacza element w edytorze i przenosi Cię do jego pola koloru.
- Zamień wszędzie. Wybierz pod kolorem nowy kolor i kliknij Zamień wszędzie: wszystkie miejsca z tym kolorem zmienią się naraz, pozostałe zostają bez zmian.
- Przejmij schemat kolorów z … Wybierz inny układ ze swojego workspace i kliknij Zastosuj. Przejmowane są tylko kolory: kolory motywu (akcent, nagłówek, tekst, przygaszony), nagłówek tabeli, pasek kategorii, wiersze naprzemienne (zebra), linie i sumy. Czcionka, strony, obrazy, teksty i struktura Twojego układu pozostają. Kolory, dla których w Twoim układzie nie ma odpowiedniego elementu (na przykład tabela swobodna), są pomijane — komunikat po przejęciu podaje, ile ich było.
Oba działania to jeden krok: za pomocą Cofnij wycofasz go w całości. Zmiana zaczyna obowiązywać dopiero po Zapisz; powstaje wtedy, jak zawsze, nowy stan w historii.
Przenoszenie i usuwanie bloków
Wszystko, co na stronie znajduje się w przepływie tekstu, to blok: pismo przewodnie, adres odbiorcy, dane kluczowe, lista pól, rząd obrazów, tabela pozycji, tabela swobodna, tekst swobodny lub nagłówek. Bloki porządkujesz bezpośrednio na arkuszu:
- Usuwanie. Kliknij blok, aby pojawiła się jego ramka — przyciski do tego znajdziesz na pasku przy ramce. W większości bloków przycisk nazywa się Usuń blok; przy tabeli pozycji nazywa się Usuń tabelę, ponieważ z układu znika tylko tabela, a Twoje pozycje zostają (trafiają wtedy do innej tabeli). To samo robi klawisz Delete na zaznaczonym bloku. Tylko Tabela ogólna pyta wcześniej o potwierdzenie — bez niej pozycje, których nie pobiera żadna inna tabela, nie miałyby miejsca docelowego. Bloki z danymi obowiązkowymi (adres odbiorcy, dane kluczowe, sumy) również pytają wcześniej — także klawisz Delete otwiera tam to samo pytanie. Wszystkie pozostałe bloki znikają od razu. Cofnij przywraca każdy usunięty blok — także taki, który usunięto dawno temu, o ile zmiany nie zostały jeszcze zapisane.
- Przesuwanie. Na ramce przesuwasz blok przyciskami W górę i W dół o jedno miejsce w górę lub w dół. Przy pierwszym bloku strony „W górę”, a przy ostatnim „W dół” jest wyszarzone — nie ma tam miejsca docelowego, a edytor nie oferuje przycisku, który nic nie robi. Podczas przesuwania blok pozostaje zaznaczony, więc możesz go przesunąć kilka razy pod rząd.
- Przeciąganie za uchwyt. Kliknij blok, aby pojawiła się jego ramka, i przeciągnij go za mały uchwyt w lewym górnym rogu ramki w inne miejsce. Podczas przeciągania linia pokazuje, gdzie blok wyląduje; po puszczeniu przesuwa się tam, a wszystko między starym a nowym miejscem przesuwa się za nim — nic nie jest zamieniane miejscami. ESC przerywa przeciąganie bez żadnych zmian, a przeciągnięcie, które kończy się w starym miejscu, również nic nie zmienia. Adres i dane kluczowe stoją na arkuszu w jednym wierszu, dlatego przemieszczają się razem. Przeciągany blok pozostaje zaznaczony, a cały ruch myszą to jeden krok dla Cofnij.
- Przeciąganie na inną stronę. Przeciągnij blok poza krawędź arkusza na inny arkusz: linia przeskoczy na arkusz docelowy, a obok pojawi się informacja, na którą stronę blok trafi („Strona 2”). Po puszczeniu ląduje w zaznaczonym tam miejscu; strona, z której pochodzi, się zamyka, a cały ruch pozostaje jednym krokiem dla Cofnij. To, której strony dotyczy blok, ramka pokazuje też stale — obok nazwy bloku widnieje Strona 1, Strona 2 itd.
- Przenoszenie na stronę. Bez myszy możesz użyć Przenieś na stronę … na pasku przy ramce: przycisk rozwija krótką listę stron, a blok trafia na koniec wybranej strony. Ta akcja pojawia się tylko wtedy, gdy układ ma więcej niż jedną stronę.
Bloki zabierają ze sobą zawartość przy zmianie miejsca — jeśli przeniesiesz tabelę pozycji na inną stronę, jej wygląd i kategorie pozostają bez zmian. Dla samej tabeli obowiązuje nadal: Tabela ogólna przechwytuje pozycje, których nie pobiera żadna inna tabela; w układzie występuje dokładnie raz i tak zostaje także po zmianie strony — przenosi się razem z blokiem, nie jest ani zdublowana, ani usunięta. Jeśli potem jakaś pozycja zostanie bez tabeli, ponieważ tabele działają w nowej kolejności, edytor poinformuje Cię o tym przy następnym spojrzeniu na tabelę.
Elementy swobodne (obrazy, kształty, pola tekstowe) znajdują się w stałym miejscu, niezależnie od przepływu tekstu, i nie mają tych przycisków ramki. Przesuwasz je jak zwykle myszą lub klawiszami strzałek, a usuwasz klawiszem Delete albo przyciskiem Usuń na pasku przy elemencie.
Wstawianie tekstu w przepływie
Jeśli tekst ma przesuwać się razem z treścią i spychać wszystko poniżej w dół, nie klikaj dwukrotnie wolnego miejsca (to tworzy element swobodny, który niczego nie przesuwa). Zamiast tego kliknij blok, pod którym ma stać Twój tekst — pismo przewodnie, tabelę pozycji, listę pól, rząd obrazów, podpis — i wybierz na pasku przy ramce Tekst poniżej.
Akapit pojawia się bezpośrednio pod tym blokiem i od razu jest gotowy do pisania: reszta strony przesuwa się w dół, a jeśli robi się zbyt pełna, treść jak zwykle przechodzi na następną stronę. Stoi więc także pod tabelą, przy której użyto przycisku, a nie na końcu dokumentu — dlatego możesz go potem przesuwać przyciskami W górę i W dół tak samo jak każdy inny blok.
- Formatowanie jak każdy tekst. W obszarze Tekst po prawej ustawiasz czcionkę, rozmiar, kolor i wyrównanie dla całego akapitu; dwukrotne kliknięcie w jego środku pozwala formatować pojedyncze słowa.
- Symbole zastępcze działają.
{event_date},{doc_number},{total_gross}i wszystkie pozostałe są zamieniane przy drukowaniu — także symbol zastępczy, który dopiszesz do tekstu dopiero później. - Pusty akapit znika z powrotem. Jeśli opuścisz akapit, nic nie wpisawszy (albo przerwiesz klawiszem ESC), edytor całkowicie go wycofa. Cofnij nie przywraca przy tym pustego akapitu, lecz zmianę sprzed niego — w układzie nie zostaje więc nic pustego.
- Istniejący już akapit zostaje, jeśli wyczyścisz jego tekst; nic się wtedy nie drukuje. Tylko świeżo wstawiony sam się usuwa.
Wyrównywanie bloku odbiorcy. Po zaznaczeniu bloku odbiorcy w panelu bocznym znajdziesz Wyrównanie bloku z opcjami Do lewej, Do środka i Do prawej. Wyrównuje to cały blok adresowy na stronie i działa, gdy odbiorca stoi sam w swoim wierszu — nie obok bloku z danymi dokumentu. Jeśli odbiorca stoi sam w wierszu, a Wyrównanie bloku nie jest ustawione, także Tekst → Wyrównanie wyrównuje blok, gdy tylko wybierzesz Do środka lub Do prawej; Wyjustuj nie zmienia położenia bloku. Jawnie ustawione Wyrównanie bloku obowiązuje zawsze i ma pierwszeństwo.
Pomarańczowa linia w poprzek strony. Oznacza w edytorze miejsce, w którym treść wykracza poza stronę („w druku wykracza poza stronę”). To tylko wskazówka orientacyjna i nie jest drukowana.
Usuwanie linii tabeli
W tabeli swobodnej są dwa sposoby usunięcia linii — celowo nie robią tego samego:
- Siatka wyłączona wyłącza tylko siatkę, którą Univents sam rysuje wokół tabeli. Pojedyncze krawędzie komórek pozostają nietknięte.
- Usuń wszystkie linie usuwa dodatkowo każdą krawędź komórki. Dokładnie takie przynoszą ze sobą tabele przejęte z Worda: każda komórka ma tam własną ramkę, która po „Siatka wyłączona” zostawała. Przycisk pojawia się tylko wtedy, gdy w ogóle są linie do usunięcia, i można go cofnąć przyciskiem Cofnij.
Potem Siatka włączona rysuje z powrotem jednolitą siatkę na całej tabeli.
Cofanie i ponawianie
Skrótem ⌘Z (Mac) lub Ctrl+Z (Windows) albo strzałką Cofnij na pasku nagłówka cofasz ostatnią zmianę, a skrótem ⇧⌘Z lub Ctrl+Y albo przyciskiem Ponów przywracasz ją. Edytor zapamiętuje ostatnie 100 kroków; ruch myszą, suwak lub wpisane słowo liczy się jako jeden krok. Gdy kursor jest w polu tekstowym, ⌘Z dotyczy tylko wpisanego w nim tekstu. Zapisanie nie usuwa tych kroków. Logo i ustawienia domyślne Twoich tekstów swobodnych (nazwa i tekst domyślny) zapisują się natychmiast, dlatego nie można ich cofnąć.
Tak samo można cofnąć także Wróć do oryginału szablonu, stan wczytany z sekcji Historia oraz przywróconą wersję roboczą. Jeśli po zapisaniu cofniesz coś, edytor ponownie pokaże niezapisane zmiany. Gdy odświeżysz stronę lub otworzysz inny układ, edytor zaczyna bez zapamiętanych kroków.
Zapisywanie i resetowanie
Zmiany w edytorze zostają zachowane dopiero po kliknięciu Zapisz. Dopóki nie zapiszesz, edytor wyświetla informację o niezapisanych zmianach, a przy próbie wyjścia z edytora jeszcze raz o to zapyta.
Jeśli chcesz odrzucić wszystkie własne zmiany, kliknij Wróć do oryginału szablonu. Edytor przywróci wtedy Twój układ do stanu, w jakim był w chwili przejęcia z biblioteki.
Przywracanie starszych wersji. Tego, co zapisałeś(-aś) we wcześniejszej sesji, nie cofniesz już przyciskiem Cofnij. Służy do tego Historia (patrz niżej): wczytaj wcześniejszą zapisaną wersję i zapisz ją ponownie.
Czy ktoś jeszcze edytuje ten sam układ? Jeśli w międzyczasie inna osoba zapisze ten sam układ, przy własnym zapisie zobaczysz komunikat „Ktoś inny zmienił w międzyczasie ten układ”. Twoje zmiany nie przepadną, dopóki sam(a) aktywnie nie wczytasz układu od nowa ani nie zapiszesz go ponownie.
Awaria? Niezapisany stan nadal jest dostępny
Podczas pracy Univents co kilka sekund po cichu zapisuje Twój stan w przeglądarce, także wtedy, gdy jeszcze nie klikasz Zapisz. Jeśli karta ulegnie awarii, zabraknie prądu albo przypadkiem odświeżysz stronę, przy następnym otwarciu edytora na samej górze zobaczysz komunikat: „Przywróć niezapisany stan z 14:32”.
- Przywróć przywraca Twój stan na arkusz. Nie jest on jednak jeszcze zapisany. Najpierw go przeglądasz, a potem sam(a) klikasz Zapisz.
- Odrzuć usuwa go, a w edytorze pozostaje ostatnio zapisany stan.
Jeśli w międzyczasie ktoś inny zapisał ten sam układ, komunikat o tym informuje. Mimo to możesz przywrócić swój stan, a przy zapisie Univents jeszcze raz o to zapyta.
Warto wiedzieć o dwóch rzeczach: stan jest przechowywany tylko w tej przeglądarce na tym urządzeniu. Na innym komputerze lub w innej przeglądarce go nie będzie, a okno prywatne lub wyczyszczenie danych przeglądarki go usunie. Ponadto należy on do Ciebie: jeśli kilka osób korzysta z jednego komputera, każda dostanie propozycję przywrócenia własnego stanu.
Historia: przywracanie wcześniejszej wersji
Przyciskiem Historia u góry edytora zobaczysz ostatnie dziesięć zapisanych wersji tego układu, wraz z czasem zapisu, osobą i rozmiarem.
- Kliknij Historia.
- Znajdź na liście żądaną wersję.
- Kliknij Wczytaj do edytora.
Wersja trafi na arkusz i możesz ją spokojnie obejrzeć. Zostanie zapisana dopiero po kliknięciu „Zapisz”. Do tego czasu możesz w każdej chwili wczytać inną wersję albo opuścić stronę.
Nowy wpis powstaje przy każdym zapisie, który rzeczywiście coś zmienia w projekcie. Dzięki temu pomyłka nie oznacza już straty: jeśli ktoś przypadkiem kliknął Wróć do oryginału szablonu i zapisał zmiany, poprzednią wersję odzyska z historii.
Obrazy i logo
Dla logo i obrazów obsługiwane są formaty PNG, JPG i WebP. Wgrane obrazy są automatycznie odpowiednio pomniejszane. Pliki SVG nie są obsługiwane. Tła stron zachowują ostrość do 2000 px dłuższego boku, natomiast logo i wszystkie pozostałe obrazy są nadal sprowadzane do mniejszego rozmiaru. Na arkusz A4 wgraj więc plik PNG lub JPG o wysokości co najmniej 2000 px. Tło o mniejszej rozdzielczości będzie w pliku PDF widocznie rozmyte. Dane takie jak adres firmy czy dane bankowe umieszczaj jako zwykły tekst w kolumnach stopki: na obrazie są nieostre i nie można ich zaznaczyć.
Wstawianie obrazu przeciągnięciem. Jeśli przeciągniesz plik graficzny z komputera na istniejący obraz na arkuszu (także na zdjęcie w tle), zastąpi on ten obraz. Jeśli upuścisz go na wolne miejsce arkusza, dokładnie tam powstanie nowy element obrazu, na tym arkuszu, wyśrodkowany względem myszy. Tło strony, które nie ma jeszcze zdjęcia, ustawiasz w sekcji Obrazy przyciskiem Wgraj. Obowiązują te same formaty i to samo automatyczne pomniejszanie co przy wgrywaniu przyciskiem. Jeśli obraz został pomniejszony, edytor poinformuje Cię o tym. Nowo upuszczony obraz usuniesz dwoma krokami Cofnij: najpierw zdjęcie, potem pusty obszar obrazu.
Jak duży może być układ? U góry edytora, obok przycisku Zapisz, widać, ile miejsca zajmują łącznie obrazy w Twoim układzie, na przykład „Obrazy 2,0 MB z 11,4 MB”. Do tego limitu układ da się wydrukować. Gdy zbliżasz się do niego, wskaźnik zmienia kolor. Zapis działa również w przypadku broszury z dużą liczbą zdjęć.
Co się liczy: każde zdjęcie zajmuje tyle, ile wynosi rozmiar pliku, i to za każde miejsce, w którym się znajduje. To samo zdjęcie na pięciu stronach liczy się pięć razy. Tło, które w sekcji Obrazy przypiszesz do typu strony („Tło typu strony …”), liczy się natomiast tylko raz, niezależnie od tego, na ilu stronach się pojawia. Jednolite powierzchnie, linie i teksty z elementów dowolnych praktycznie nic nie kosztują, dlatego tło złożone z powierzchni i kształtów zawsze oszczędza więcej miejsca niż ten sam motyw jako obraz.
Nakładka na tle strony. Pod każdym tłem w sekcji Obrazy, zarówno przy typie strony, jak i przy pojedynczej stronie, za pomocą Dodaj nakładkę możesz umieścić gradient lub jednolitą powierzchnię między zdjęciem a treścią. Dostępne są te same trzy szablony (czarny, biały, kolor akcentu → przezroczysty) i ten sam edytor gradientu z kątem i punktami koloru co przy prostokącie, plus własne Krycie. Dzięki temu biały tekst na jasnym zdjęciu pozostaje czytelny bez wcześniejszej edycji obrazu. Usuń nakładkę ją usuwa. Poniżej znajdziesz Efekty obrazu dla samego tła: skala szarości, jasność, kontrast i sepia. Zdjęcie zostaje zapisane bez zmian, a wszystkie efekty działają dopiero podczas drukowania i nie zajmują miejsca.
Dlaczego nie mogę wystawić dokumentu?
Dokumentu (oferty, faktury, dowodu dostawy (WZ) lub noty kredytowej) nie można wystawić ani wysłać, jeśli wybrany układ w ogóle nie wydrukowałby jednej lub kilku pozycji dokumentu. Dzieje się tak na przykład wtedy, gdy w układzie nie przewidziano sekcji na pozycje „inne” lub nieprzypisane albo gdy w wybranym układzie brakuje tabeli pozycji. Univents wyświetla w takiej sytuacji zrozumiały komunikat o błędzie.
Tak to rozwiążesz:
- Otwórz dany układ w edytorze układów w sekcji Ustawienia > Szablony (filtr Szablon układu).
- W sekcji Przypisanie grup towarowych sprawdź, czy istnieje sekcja dla grup towarowych „innych” lub nieprzypisanych wprost oraz czy każda potrzebna grupa towarowa jest przypisana do jakiejś sekcji.
- Ewentualnie wybierz dla danego dokumentu inny układ, który obejmuje wszystkie pozycje.
Przełączanie na nowy silnik drukowania
Univents drukuje Twoje dokumenty obecnie w dwóch wariantach: za pomocą dotychczasowego silnika oraz nowego, który renderuje zauważalnie szybciej. Oba działają równolegle, a Ty decydujesz dla każdego układu, którego użyć.
Przy każdym układzie widnieje oznaczenie informujące, czym jest on teraz drukowany: Dotychczasowy silnik lub Nowy silnik. Znajdziesz je w dwóch miejscach: w sekcji Ustawienia → Szablony (filtr Szablon układu) w wierszu układu oraz bezpośrednio w dokumencie na karcie układu. Oba prowadzą do tego samego przełącznika.
Tak przełączysz układ:
- Kliknij oznaczenie. Otworzy się okno z aktualnym stanem.
- Kliknij Przełącz na nowy silnik.
- Kontrola uruchamia się automatycznie. Univents bierze ostatni dokument z tym układem, dla którego istnieje gotowy plik PDF (najpierw wystawione i wysłane dokumenty), i drukuje go raz każdym silnikiem. Porównywana jest zawartość: kwoty, ilości, wartości procentowe, data, numer dokumentu oraz wszystkie słowa od trzech znaków wzwyż. Jeśli wszystko, co znajduje się dziś na dokumencie, jest też w nowym pliku PDF, przełączenie kończy się jednym kliknięciem.
- Jeśli czegoś brakuje, decydujesz Ty. Okno podaje zawartość, której w nowym pliku PDF by nie było, a pod spodem znajduje się pole wyboru do potwierdzenia. Przełączenie jest możliwe dopiero po zaznaczeniu pola, w przeciwnym razie wszystko zostaje bez zmian. Przejrzyj listę na spokojnie: jeśli brakuje pozycji, sumy częściowej lub tekstu, to prawie zawsze trzeba jeszcze coś poprawić w układzie, zanim zostanie przełączony.
- Bez dokumentu z gotowym plikiem PDF nie ma czego porównywać. Univents poinformuje Cię o tym, a przełączyć i tak możesz. Kontrolę można wykonać później, gdy zostanie wydrukowany pierwszy dokument. Jeśli dokument porównawczy został zmieniony po wygenerowaniu jego pliku PDF, zobaczysz to w oknie: brakująca zawartość może wtedy wynikać także z Twoich własnych zmian.
- W tym samym oknie znajdziesz następnie Utwórz projekt w edytorze. Link prowadzi do miejsca, w którym przejmujesz projekt z szablonu Word lub zaczynasz od bieżącej struktury (patrz „Przeniesienie istniejącego układu do edytora” wyżej). Jeśli układ ma już projekt, link nazywa się Edytuj projekt.
Kontrola porównuje warstwę tekstową Twojego dokumentu, a nie wygląd. Zgłasza zawartość, której w nowym pliku PDF brakuje. Dodatkowa zawartość jest dozwolona i nie jest błędem. Nie sprawdza natomiast, czy kolory, odstępy i podziały stron są dokładnie takie jak wcześniej.
To dwa oddzielne kroki: dopóki nie utworzysz projektu, Twoje dokumenty są nadal drukowane bez zmian, z kolorami, marginesami i szablonem Word, które układ już ma. Kontrola niczego nie zmienia: drukuje ostatni dokument dwukrotnie, nie zastępując go.
Przełączenie dotyczy całego układu, czyli każdego dokumentu, który go używa, a nie tylko tego, który masz właśnie otwarty. Informacja o tym jest też w samym oknie, ponieważ do przełącznika docierasz z poziomu pojedynczego dokumentu.
Przełączenie zawsze można cofnąć. Twój szablon Word pozostaje zapisany, podobnie jak Twój projekt w edytorze. Zmienia się tylko to, którym silnikiem będą drukowane przyszłe dokumenty. Dopóki układ jest drukowany nowym silnikiem, plik Word nie jest odczytywany: drukowany jest projekt z edytora, a zmiany w pliku zadziałają dopiero po powrocie do poprzedniego silnika. Powrót do dotychczasowego silnika to jedno kliknięcie i bez kontroli. Sprawdzana jest tylko droga do przodu.
Wygenerowane już pliki PDF pozostają bez zmian. Nowy silnik zadziała dopiero wtedy, gdy dokument zostanie wyrenderowany ponownie. W przypadku dokumentu, który już został wysłany, oznacza to, że ponowne renderowanie może sprawić, że będzie wyglądał inaczej niż wersja, którą Twój klient już otrzymał.
Układy dla Function Sheets
Ta sama technika układów jest dostępna także dla Function Sheets. Znajdziesz je w sekcji Ustawienia → Szablony: przefiltruj tam według Szablon układu, otwórz układ i w zarządzaniu układami przejdź na kartę Function Sheets. Tam tworzysz układy (kompletne lub puste), zaczynasz od czterech przykładów: Razem, Kuchnia, Obsługa i Logistyka, zmieniasz nazwy, duplikujesz, ustawiasz układ domyślny i usuwasz. Jeśli układ jest jeszcze używany, wcześniej wybierasz układ zastępczy. Edytor jest ten sam, ale dla Function Sheets dostępne są osobne elementy (dane podstawowe, współpracownicy, harmonogram, zmiany, rezerwacje z wybieralnymi kolumnami, diety i alergie, plan sali, teksty standardowe). Szczegóły w artykule Układy Function Sheet.
Powiązane artykuły
- Wie erstelle ich Layouts für Finanzdokumente? — projektowanie układów za pomocą własnego szablonu Word z symbolami zastępczymi, wraz z pełnym zestawieniem symboli zastępczych.
- Finanzdokumentvorlagen erstellen & nutzen — zapisywanie kompletnych dokumentów wraz z pozycjami jako szablonu do ponownego użycia.
- Układy Function Sheet — układy dla Function Sheets, także dla poszczególnych działów.
Często zadawane pytania
Czy moje zmiany modyfikują oryginał w bibliotece szablonów? Nie. „Użyj szablonu” tworzy osobną kopię w Twoim workspace. Oryginał pozostaje bez zmian dla Ciebie i dla wszystkich innych workspace’ów i możesz go przejąć ponownie dowolną liczbę razy.
Jak zmienić wiersze w ramce „Państwa wydarzenie” (data, goście, miejsce …)? To jest Lista pól. Kliknij dwukrotnie na arkuszu etykietę lub wartość, którą chcesz zmienić, i zacznij pisać. W przypadku wartości zobaczysz symbol zastępczy, na przykład {event_date}. Nowe wiersze, kolejność oraz wiersze, które w danym momencie nie są drukowane, bo ich wartość jest pusta, znajdziesz po prawej stronie w obszarze Lista pól, gdy raz klikniesz listę.
Czy mogę wypróbować kilka szablonów? Tak. Możesz przejąć kilka szablonów jako własne kopie i dostosowywać je równolegle. To, którego z nich faktycznie użyjesz dla dokumentu, zdecydujesz dopiero przy przypisywaniu układu w dokumencie.
Czy nadal mogę przesłać własny szablon Word? Tak, w istniejącym workspace. Nowo zarejestrowane workspace’y nie mają już przesyłania plików Word. Wszystkie układy powstają tam w edytorze układów lub z katalogu szablonów. Dotychczasowe zarządzanie w sekcji „Moje układy” pozostaje bez zmian i działa jak dotychczas. W przypadku układu, który projektujesz w edytorze układów, szablon dodajesz przez Prześlij szablon na karcie układu. Ta możliwość jest również dostępna w formularzu układu. Jeśli ten układ drukuje już przez nowy silnik z Twoim projektem z edytora, przesyłanie nadal jest możliwe, ale nie działa od razu: nadal drukowany jest układ z edytora, a przesłany plik zostanie użyty dopiero wtedy, gdy wrócisz do dotychczasowego silnika. Informuje o tym wskazówka przy przesyłaniu, a przycisk prowadzi bezpośrednio do edytora. Jeśli wybierzesz wariant językowy, prześlij szablon tam ponownie.
Nie mogę przejąć szablonu ani otworzyć edytora. Co teraz? Biblioteka szablonów, edytor układów i przełącznik silnika wydruku są dostępne we wszystkich workspace’ach. Do przejmowania i edytowania potrzebujesz jednak uprawnienia do edycji ustawień. Jeśli go nie masz, zwróć się do właściciela lub administratora swojego workspace’u.
Własne zdjęcia w każdej ofercie: jak zbierać obrazy w bibliotece obrazów i ustawić miejsce na obraz w układzie, opisuje artykuł „Biblioteka obrazów i miejsca na obrazy: własne zdjęcia w każdej ofercie”.